N: حجم جامعه.
مقدار P برابر با ۵/۰ در نظر گرفته شده است. زیرا اگر ۵/۰ =P باشد، n حداکثر مقدار ممکن خود را پیدا ‌می‌کند. این امر سبب می‌شود که نمونه به حد کافی بزرگ باشد. (آذر، مومنی، ۱۳۸۳). باتوجه با اینکه تعداد کل کارکنان ادارات مورد نظر حدوداً ۴۰۰نفر می باشد بنابراین براساس فرمول فوق حجم نمونه تقریباً ۲۴۵ نفر تخمین زده شده است. ضمناً روش نمونه گیری به صورت تصادفی ساده می باشد.

(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

فصل دوم
مقدمه
در این فصل مروری برادبیات تحقیق می شود و متغیرها به تفصیل توضیح می شوند. در بخش اول متغیر اعتیاد به کار مورد بررسی قرار می گیرد، سپس در بخش دوم متغیر رفتار شهروندی سازمانی توضیح داده می شود و در بخش سوم پیشینه تحقیق و در بخش پایانی بیمارستان شهید بهشتی کاشان که جامعه آماری این تحقیق می باشد معرفی می گردد.
اعتیاد به کار^[۷]
تغییر در طبیعت کار در سال های اخیر که موجب از بین رفتن مرزهای کار و زندگی شخصی گردیده ، نیاز به درک پدیده اعتیاد به کار را افزایش داده است برای مثال گسترش اینترنت که به کارکنان اجازه داده است خارج از چارچوب اداره های سنتی و ساعت های کاری رسمی کار کنند از جمله تغییراتی است که موجب اعتیاد به کار گردیده است. اعتیاد به کار یک پدیده پیچیده و چند وجهی بوده که دارای چندین زیر مفهوم می باشد (Wen Liang& Ming Cho, 2009, 646). عبارت اعتیاد به کار که از عبارت الکلیسم^[۸] (اعتیاد به نوشیدن الکل) الگو برداری شده است ، اولین بار توسط آتس^[۹] (۱۹۷۱) مطرح گردید. او در کتابش تحت عنوان(( اعتراف های یک معتاد به کار)) اجبار غیر معمول خود به کارکردن مداوم را توصیف و برخی از خصوصیت هایی که توسط معتادان به کار نشان داده می شوند و پیامد های منفی که از این پدیده نشات می گیرند را بیان نمود. از آن زمان به بعد این واژه به طور گسترده شهرت یافت . ارجاع به اعتیاد به کار در روزنامه ها و سخنرانی های روزانه عمومی گردید. در میان آنها ، روانشناسان صنعتی و سازمانی نظیر بورونسون^[۱۰] (۱۹۷۸)، مکلووایتز^[۱۱](۱۹۸۰)، می یر^[۱۲](۱۹۷۴) و اسپرانکل و ابل^[۱۳] (۱۹۷۸) مطالب گسترده ای را در خصوص این موضوع در کتاب ها و مقالات خود برای مخاطبان به رشته تحریر در آوردند. هم چنین ارجاع های علی به اعتیاد به کار در مجله های روانشناسی شروع به ظاهر شدن کرد(Spence& Robbins, 1992, 160). آتس(۱۹۷۱) معتادین به کار را افرادی می دانست که در آنان نیاز به کارکردن بسیار شدید بوده و این امر خطراتی را برای سلامتی، شادابی شخصی ، روابط بین شخصی و وظائف اجتماعی آنان در پی دارد (Snir& Etal, 2006, 369). سیبولد^[۱۴] و سالامونی^[۱۵](۱۹۹۴) بیان کردند که در موقعیت های معینی ، افراد ممکن است به اختصاص زمان و انرژی بیشتر به زندگی کاریشان متعهد گردند. این فرا تعهد به کار در ادبیات برای توصیف عبارت اعتیاد به کار مورد استفاده قرار گرفته است (Snir& Harpaz, 2006, 374)
البته، علیرغم عمومی شدن مفهوم اعتیاد به کار ، آگاهی کمی در خصوص معنی اعتیاد به کار حول ویژگی محوری آن یعنی سرمایه گذاری سنگین بروی کار وجود دارد. برای مثال موزی یر^[۱۶] (۱۹۸۳) معتادین به کار را کسانی تعریف کرد که در یک هفته بیش از ۵۰ ساعت کار می کنند. در مقابل مکلو وایتز (۱۹۷۷) بیان کرد که آن چیزی که معتادین به کار را از سایرین متمایز می سازد نگرش^[۱۷] آنان به کار می باشد نه تعداد ساعت هایی که آنها کار می کنند(Spence& Robbins, 1992, 161).
برای عموم افراد به نظر می رسد اعتیاد به کار با کار کردن بسیار زیاد مترادف باشد. از این رو درک اعتیاد به کار تحت عبارت ساعت های کارکردن گمراه کننده می باشد زیرا طبیعت معتاد گونه آن به فراموشی سپرده شده است. یک معتاد به کار معمولی به وسیله نیروهای درونی که نمی تواند در برابر آنان مقاومت کند در مقابل انگیزننده های خارجی نظیر مشکلات مالی ، فرهنگ سازمانی، فشار سرپرستان و یا اشتیاق برای پیشرفت در مسیر شغلی ، برانگیخته می شود (Shimazu& Schaufeli, 2009, 496)
دانشمندانی نظیر “بولنز و پولمانز^[۱۸]” (۲۰۰۴) و “مودراک و ناقتون^[۱۹]” (۲۰۰۱) بحث می کنند که آشکارترین خصوصیت معتادین به کار این است که آنان بیش از حد لزوم کار می کنند و به تبع آن ، آنها زمان و انرژی زیادی را به کارشان اختصاص می دهند به نحوی که سایر حوزه های زندگی شان را به فراموشی می سپارند. برای مثال معتادین به کار در آمریکای شمالی به طور متوسط در هفته ۵۰ تا ۶۰ ساعت کار می کنند(Schaufeli& Etal, 2009, 156)
در گذشته افرادی که ساعت های طولانی مشغول به کار بوده را معتاد به کار می نامیدند."داگلاس و موریس^[۲۰]” (۲۰۰۶) بحث می کنند که معتادین به کار انگیزه دارند تا ساعت های طولانی را به طور مستقیم مشغول به کار باشند. اگر چه ساعت های کاری به عنوان یک معیار برای ارزیابی اعتیاد به کار مورد استفاده قرار گرفته شده است لیکن معیارهای کنونی که برای سنجش این پدیده مورد استفاده قرارمی گیرد به فراتر از ساعت های کاری در حال حرکت می باشد. ساعت های کاری به خودی خود یک شاخص کامل نیست، اگر چه همبستگی آن با اعتیاد به کار هم چنان باقی است(Aziz& Cunningham, 2008, 554)
“اعتیاد به کار” با پر کار بودن متفاوت می باشد افراد پر کار، کار را به عنوان چیزی واجب انجام می دهند و گاه آن را یک وظیفه ارضاء کننده می دانند . ولی معتادان به کار ، کار خود را به عنوان جای امنی در نظر می گیرند که می توانند در حین انجام آن از احساسات و تعهدات ناخواسته خارج از کار دور شوند ، افراد پر کار می دانند چگونه محدوده زمانی برای کار خود قائل شوند تا بتوانند در کنار خانواده و دوستان حضور یابند.ولی کار برای معتادان به کار بالاترین اهمیت را در فهرست امور زندگی دارد و به خاطر الزامات کاری نمی توانند زمانی را به خانواده و دوستان اختصاص دهند به طور کلی اعتیاد به کار مربوط به صرف کردن مقدار زیادی از زمان به منظور کار کردن می باشد. یعنی درگیری شناختی مداوم به همراه فکر کردن به کار در طی اوقات فراغت.
اگر چه گذشتگان ممکن بود از روحیه اعتیاد به کار طرفداری کنند و لیکن بعد ها با این پدیده مخالفت گردید. در مجموع واضح نیست که آیا اعتیاد به کار پیامدهای سازمانی مثبتی را به همراه دارد یا پیامدهای آن منفی می باشند (Aziz& Cunningham, 2008, 556).
جای تعجب نیست که عقاید، مشاهده ها و نتیجه ها در خصوص اعتیاد به کار هم متنوع و هم در تعارض هستند. برخی از نویسندگان نظیر کُرن، پیرات و لامبرو^[۲۱](۱۹۸۷)، مکلووایتز (۱۹۸۰) و اسپرانکل و اِبل(۱۹۸۷) به اعتیاد به کار از منظر سازمانی به صورت مثبت نگریسته اند. و برخی دیگر از دانشمندان مانند کیلینگر^[۲۲](۱۹۹۱)، آتس^[۲۳](۱۹۷۱)، پورتر^[۲۴](۲۰۰۱) و شائف و فَسِل^[۲۵](۱۹۸۸) به صورت منفی به این پدیده توجه نموده اند. هم چنین در خصوص ارتباط میان رفتارهای معتادان به کار با شاخص متنوع سلامتی نظیر سلامتی فیزیکی و روانی و عزت نفس تردید وجود برخی از محققان اعتیاد به کار از مدل های اعتیاد ، نظریه یادگیری،چارچوب های کاری مبتنی بر شخصیت و رفتار ، مدل های شناختی و نظریه سیستمی به منظور تشریح این پدیده استفاده نموده اند. تئوری رفتار ، اعتیاد به کار را به عنوان الگوهای رفتاری پایدار نگریسته که این الگوها ذاتاً قابل تسری بوده و ممکن است در موقعیت های ویژه نشان داده شوند. برای مثال وسواس، افراطی بودن و داشتن انرژی بالا با اعتیاد با کار همبستگی دارند. تعدادی از نظریه های عمومی شخصیت گرایش دارند تا به اعتیاد به کار به عنوان جنبه غیر عادی و غیر معمول شخصیت بنگرند."کلارک” و همکارانش (۱۹۹۶) گزارش نمودند که اعتیاد به کار ممکن است به صورت مثبت با وظیفه شناسی رابطه داشته باشد. ضمناً استفاده کامل از تئوری شخصیت و رفتار برای تشریح اعتیاد به کار مورد حمایت واقع شده اس(Burke& Etal, 2005, 1224)
آنچه که تاکنون بیان شد ، عنصر عمومی در بحث اعتیاد به کار این است که افراد تحت تاثیر واقع شده ، به میزان بالائی به کار خود متعهد بوده و مقدار زیادی از زمان خود را به کار اختصاص می دهند. بنابراین ، در برخی از مواقع ، به درستی بیان شده است که اعتیاد به کار به مانند الکلسیم یک نوع اعتیاد می باشد. معتادین به کار تمایل به کار داشته و مجبور به کار کردن می باشند، نه به دلیل فشارها و تقاضاهای خارجی بلکه به دلیل فشارهای درونی که فرد را درهنگام کارنکردن غمگین و عصبی می سازد.این همان جنبه ای است که اسپنس و رابینز آن را برای تعریف اعتیاد به کار انتخاب کرده اند (Spence& Robbins, 1992, 161)
اعتیاد به کار ریشه در فلسفه کهن کالوینیستیک^[۲۶] دارد. در این فرهنگ بیان شده است که کار مؤمن را رهائی می بخشد و غرق شدن در لذت لعن ابدی به ارمغان می آورد. حتی امروزه این گفته ها که کار کردن یک فضیلت بوده و وقت گذرانی گناه می باشد هنوز هم در جوامع صنعتی نفوذ دارد. اخلاق کار، مردم را به کار سخت و اختصاص ساعت های طولانی به کار تشویق می کند.تقدیر از این گونه رفتار در اصطلاحاتی نظیر یک فرد در مورد کار خود “فداکار” می باشد، انعکاس یافته است. با این حال ، بر اساس گفته “روکیچ"(۱۹۶۹) می توان ادعا کرد که یافته هایی که در بالا مطرح شده بودند توسط متغیرهای مانند تفاوت در تربیت مذهبی تحت تاثیر قرار می گیرند بنابراین چنین نامگذاری هایی برای انعکاس اعتقاد دینی کافی نیست.شواهد تجربی به طور فزاینده ای نشان می دهند که اخلاق عمومی کار ممکن است در فرهنگ های گوناگون وجود داشته باشد و صرفاً با ارزش های پروتستان در ارتباط نیست . حتی نیلز (۱۹۹۹) دریافت که بودایی های سریلانکا در شاخص اخلاق کاری جهانی نسبت به مسیحیان استرالیا به طور قابل توجهی امتیاز بالاتری را کسب نموده اند او اشاره می کند که اکثر مذاهب و بسیاری از فرهنگ ها به نظر می رسد دارای مفهوم مشترکی از اخلاق کار می باشند در مواقعی که اخلاق کار به عنوان تعهد به کار زیاد و عالی تعریف می شود.
کار به طور عموم از سایر حوزه های زندگی افراد معتاد به کار، جدائی ناپذیر و غیر قابل تفکیک می باشد ."اسکات^[۲۷]” و همکارانش بیان داشتند که معتادین به کار زمان زیادی را برای انجام فعالیت های کاری سپری می نمایند، در نتیجه فعالیت های مهم اجتماعی، خانواده و تفریح و شیفتگی خود را از دست می دهند (Snir& Harpaz, 2006, 378)
تعاریف اعتیاد به کار
در حالیکه اعتیاد به کار نگاه های زیادی را در نشریه های معتبر به خود جلب نموده است، مطالعه های تجربی و نظری اندکی به علت عدم وجود تعریف مورد پذیرش عموم دانشمندان ، صورت پذیرفته است (Wen Liang & Ming Cho, 2009, 646)اولین تعریف در خصوص اعتیاد به کار را “آتس^[۲۸]” در سال ۱۹۷۱ انجام داد او معتادین به کار را افرادی می دانست که در آنان نیاز به کارکردن بسیار شدید بوده و این امر خطرهایی را برای سلامتی، شادابی شخصی ، روابط بین شخصی و وظائف اجتماعی آنان در پی داشته باشد (Snir& Etal., 2006, 369)
در حالی که تعریف های بی شماری از اعتیاد به کار بیان شده اند، مفیدتر و قطعاً به صرفه تر می باشد تا به این تعریف ها در طبقات مختلف توجه شود. به طور گسترده ، این تعریف ها با بهره گرفتن از یکی از سه رویکرد مختلف زیر ایجاد شده اند, پویایی، علائم مشخصه و عملیاتی.
تعریف های پویا اثر یک رفتار را تصریح می کنند و عموماً براین نکته اشاره دارند که اعتیاد به کار روشی برای اجتناب از مسئولیت های فردی در قبال خانواده و دوستان در حالی که تحسین کارکنان و همکاران را بدست می آورند.تعریف های بر مبنای رویکرد علائم مشخصه ساختار و شدت رفتارها را تصریح می کنند و اغلب شامل قضاوت های ارزشی تلویحی نظیر “غیر منطقی"، “شدید” و “بی توجهی” می باشند . برای مثال پر تکرارترین تعریف بر مبنای رویکرد علائم مشخصه این تعریف می باشد” اشتیاق برای کارکردن سخت و طولانی در جائی که عادت های کاری همیشه از دستورالعمل های شغلی تجاوز می نمایند".
تعریف های عملیاتی که تصریح کننده چگونگی ایجاد نمودن یک متغیر می باشند، عموماً توسط محققان ترجیح داده می شوند اما در ادبیات اعتیاد به کار این دسته از تعریف های نادر هستند.یک تعریف عملیاتی از اعتیاد به کار باید جنبه ها و رفتارهای وسیعی را که برای بروز اعتیاد به کار ضروری هستند را تصریح کند. وسیعترین تعریف عملیاتی مورد استفاده در خصوص اعتیاد به کار به طور مقایسه ای عجین شدن با کار بالا( درگیری روانشناختی با کار در کل) ، تمایل بالا(یک فشار درونی برای کارکردن) و لذت از کار پائین را بیان می دارد. تا به حال سه مطالعه قادر بوده اند تا بعد عجین شدن با کار اسپنس و رابینز را مجدداً تکرار نمایند. اعتیاد به کار به عنوان یک اجتناب فردی از عدم درگیری با کار که گواه آن داشتن گرایش به کار و یا فکر کردن در مورد کار در هر زمان و در هر مکان می باشد، تعریف شده است (McMillan& Etal, 2001, 71)
“داگلاس و موریس^[۲۹]“(۲۰۰۶) تعریف های گوناگون در خصوص اعتیاد به کار را در چهار طبقه دسته بندی کرده اند. این طبقه ها عبارتند از,
تعریف های رفتاری و نگرشی
اعتیاد به کار به عنوان یک نوع اعتیاد مورد توجه قرار گرفته شده است
تعریف هایی که اعتیاد به کار را به صورت مثبت یا منفی نگریسته اند
تعریف هایی که انواع گوناگون اعتیاد به کار را،که هرکدام دارای عوامل به وجود آورنده و پیامد های مختص به خود می باشند را بیان نموده اند (Douglas& Morris, 2006, 395)
در ذیل برخی دیگر از تعریف ها در خصوص اعتیاد به کار که توسط دانشمندان دیگر بیان شده اند ، مطرح می گردد:
“موزی یر^[۳۰]“(۱۹۸۳), معتادین به کار افرادی هستند که در هفته بیش از ۵۰ ساعت کار می کنند(Spence& Robbins, 1992, 161)
“اسنیر و زوهار^[۳۱]“(۲۰۰۰), اختصاص مداوم و قابل توجه زمان شخصی به کار، فعالیت های مرتبط به کار و فکر کردن در مورد کار که از نیازهای خارجی فرد نشات نمی گیرد.
این تعریف دارای چندین مزیت نسبت به سایر تعریف های موجود در ادبیات موضوع می باشد. اول اینکه این تعریف عنصر محوری مهمی از اعتیاد به کار را در بر دارد, یک سرمایه گذاری شناختی و رفتاری مداوم در کار بدون تعیین اینکه اعتیاد به کار پیامدهای مثبت یا منفی و یا ترکیبی از این دو را برای معتادین به کار و محیط های کاری آنان دارد. دوم این سرمایه گذاری شناختی و رفتاری مداوم در کار باید یکنواخت باشد این بدین معنی است که اعتیاد به کار نباید از حجم زیاد کاری نشات بگیرد. سوم اینکه ،این تعریف هم چنین به نیازهای خارجی که ممکن است اعتیاد به کار را بپروراند ، نیز توجه بر اساس دیدگاه تعامل گرایان در رابطه با مباحثه شخص / موقعیت، “اسنیر"(۱۹۹۸) بحث می کند که هم موقعیت و هم شخص برای درک اعتیاد به کار دارای اهمیت هستند. فاکتورهای موقعیتی بیشماری ممکن است بر میزان زمان اختصاص داده شده به کار اثر گذار باشند. برای نمونه,
پاداش های بیرونی نظیر پرداخت ها و سرایت های اجتماعی
فرهنگ سازمانی تقاضا کننده
تقاضاهای کارکنان
قرار داشتن در پست های مدیریتی و یا حرفه ای
قرار داشتن در یک پست کلیدی در هنگام رکود اقتصادی
رونق اقتصادی
سیاست های اتحادیه و مقررات بازارهای کاری
نیروهای اقتصادی و تکنولوژیکی ناشی از جهانی شدن
به هر حال، “ای کس^[۳۲]” و همکارانش مدعی بودند که افراد به طور فعالانه ای به سوی برخی از موقعیت ها کشیده می شوند و از برخی دیگر دوری می گزینند. هم چنین انتخاب موقعیت ها توسط آنان بازتابی از ویژگی ها و هویت شخصی آنان می باشد(نظیر نگرش ها، رفتارها، ادراک از خود) از این گذشته سازمان های مختلف انواع گوناگونی از افراد را انتخاب، جذب و حفظ می کنند. بیش از هر زمانی، فرایند خود انتخابی، انتخاب و استخدام کارفرما، اجتماعی شدن و سیستم های پاداش معتادین به کار را قادر می سازد ، تا گرایش های خود را در برخی از سازمان ها نسبت به سایر سازمان ها آسانتر بروز دهند. بنابراین، در حالی که کارکردن بیش از حد برای بازپرداخت بدهی ها و یا پیشرفت در مسیر شغلی می تواند به عنوان نیازهای خارجی مورد توجه قرار گیرد. همچنانکه “اسکات،موری و میکلی” (۱۹۹۷) بیان می کنند, افرادی که ساعت های زیادی به کار خود ادامه می دهندو به شدت به کار خود فکر می کنند، به عنوان معتاد به کار نگریسته می شود در مواقعی که سازمان های دیگری که ممکن است انها را استخدام کنند به چنین از خودگذشتگی هایی نیاز نداشته باشند.
چهارمین مزیت تعریف “اسنیر و زوهار” این است که این تعریف برروی ارزش ها و نگرش های کاری پایه گذاری نشده است. همچنانکه در بالا اشاره شد، عنصر محوری مهم اعتیاد به کار به الگویی از سرمایه گذاری شناختی و رفتاری در کار در مقابل یک نگرش یا یک عقیده صرف درباره کار، اشاره دارد. هم چنین بیان شده است که یک تعریف مفهومی بایستی گسترده بوده و دارای حد و مرز مشخص باشد و با سایر مفاهیم همپوشانی نداشته باشد. یک نقص عمده تعریف مبتنی بر نگرش از اعتیاد به کار این است که ممکن است از سایر مفاهیمی که به خوبی بیان شده اند نظیر تمرکز بر روی کار، عجین شدن با کار و رضایت شغلی، قابل تمییز نباشد. برای مثال تعریف کردن اعتیاد به کار بر پایه لذت از کار و بررسی ارتباط آن با نتیجه ها مثبت حاصل از کار نظیر رضایت شغلی ممکن است حیرت آور باشد (Snir& Harpaz, 2006,376)
“چرینگتون^[۳۳]“,اعتیاد به کار یک نوع تعهد غیر منطقی به کار زیاد می باشد(همان منبع، ۳۷۶). “اسپنس و رابینز", معتاد به کار فردی است که به مقدار زیادی با شغل خود درگیر (عجین) بوده و به دلیل فشار های درونی احساس می کند که مجبور به کارکردن می باشد و از کار لذت چندانی نمی برد.تعریف آنان از اعتیاد به کار اولین تعریف آکادمیک-تحقیقی در خصوص این مفهوم می باشد. مقیاس آنان جزئیات کافی را برای اندازه گیری اعتبار و پایائی این پدیده را در بر دارد . علاوه بر آن مقیاس اسپنس و رابینز همپوشانی محتوائی کمی با مفهوم رفتار نوع A و با شاخص های آسودگی روانی دارد و سرانجام اینکه مقیاس اسپنس و رابینز در کشورهای مختلفی مورد استفاده قرار گرفته است (Burke& Et al., 2004, 354)
شوفلی و همکاران(۲۰۰۸), میل درونی قوی به سخت کارکردن که نمی توان در برابر آن مقاومت نموداز دیدگاه دانشمندان اخیر ، اعتیاد به کار دو عنصر را در بر دارد, یک میل درونی قوی و سخت کارکردن. مفهوم سازی دو بعدی آنان از اعتیاد به کار با معنی اصلی این عبارت که به وسیله “آتس"(۱۹۷۱) مورد استفاده قرار گرفته بود مطابقت دارد. او اعتیاد به کار را اینگونه توصیف می کند “نیاز غیر قابل کنترل و شدید به کار مداوم ” او بحث می کند که همانند معتادان ، نیاز به کار کردن برای یک معتاد به کار بسیار شدید بوده و این امر به سلامتی آنان آسیب رسانده، شادابی آنان را کاهش می دهد وباعث اختلال در روابط میان فردی و نقش های اجتماعی انان می گردد. به علاوه دیدگاه های مختلف ، هر دو بعد را که در اکثر تعریف های در خصوص اعتیاد به کار به آنها اشاره گردیده را مورد تائید قرار می دهد. برای مثال “اسکات” و همکارانش (۱۹۹۷) مشاهده کردند که همه تعریف های اعتیاد به کار بر روی این نکات اتفاق نظر دارند که معتادین به کار:
زمان زیادی را برای فعالیت های کاری صرف می کنند هنگامی که تشخیص می دهند باید کاری را انجام دهند به عبارتی دیگر آنها کارکنانی بسیار سخت کوش هستند.
از عدم دلبستگی به کار متنفر بوده و به طور پایدار و مداوم و حتی در زمانی که در سر کار نیستند در مورد کارشان فکر می کنند، به عبارتی دیگر آنان کارکنانی تسخیر شده هستند.
کارکردن وسیله ای است که آنان انتظار دارند توسط آن الزامات اقتصادی و سازمانی را بر آورده سازند.
در نهایت می توان گفت که ویژگی اول و دوم یک حقیقت خاص می باشند زیرا این دو ویژگی با فرایند انگیزشی به منظور صرف کردن مقدار زمان زیاد برای کارکردن، مرتبط می باشند. تحلیل مفهومی اسکات و همکارانش آشکار ساخت که معتادین به کار به دلیل وجود میل درونی قوی و نه به خاطر عوامل خارجی فراتر از مقداری که مورد نیاز است، کار می کنند.مشابه به این حالت، در هفت تعریف از نه تعریفی که اخیراً توسط “مک میلان و اودریسکول” (۲۰۰۶) لیست بندی شده اند، کارکردن بسیار شدید و به جلو رانده شدن توسط یک میل درونی قوی ، به عنوان خصوصیت های محوری اعتیاد به کار بیان شده اند.
سرانجام ، در تحلیل اخیر “ان جی” و همکارانش(۲۰۰۷) از تعریف های دانشمندان نتیجه گرفته شد که سخت کارکردن و وجود یک میل درونی قوی برای کار کردن دو جنبه مهم اعتیاد به کار هستند. (Schaufeli& Etal., 2009, 156/157)

مناسب

 

 

 

NORMA

 

۳٫۵۳۲۸

 

.۸۷۳۸۲

 

۱۰٫۹۵۹

 

۳۲۲

 

.۰۰۰

 

.۵۳۲۸۲

 

.۴۳۷۲

 

.۶۲۸۵

 

مناسب

 

 

 

بررسی میانگین و ضریب معناداری مندرج در جدول ۴-۲ نشان می‌دهد که
الف) تعهد عاطفی
در سطح تحلیل شاخص‌های مربوط به بعد تعهد عاطفی، تمامی شاخص‌ها دارای سطح معناداری کمتر از ۰٫۰۵ هستند، به همین دلیل برای شاخص فوق فرضیه صفر رد شده و وضعیت آن با مقدار میانگین یعنی عدد ۳ تفاوت معناداری دارد. برای این شاخص‌ها، به علت مثبت بودن آماره‌ی t، مقدار آن‌ها بیشتر از مقدار متوسط جامعه می‌باشد و وضعیت آن مناسب برآورد می‌شود. همچنین برای بعد تعهد عاطفی با توجه به کمتر بودن عدد معناداری از ۰٫۰۵، فرضیه صفر تایید نمی‌شود و می‌توان گفت که مقدار این بعد با مقدار متوسط(عدد ۳) تفاوت دارد. از آن جایی که مقدار آماره‌ی t مثبت می‌باشد، بنابراین مقدار این بعد بیشتر از مقدار متوسط جامعه می‌باشد و وضعیت آن مناسب برآورد می‌شود.
(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت nefo.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

ب) تعهد مستمر
در سطح تحلیل شاخص‌های مربوط به بعد تعهد مستمر، شاخص شماره ۴ دارای سطح معناداری بیشتر از ۰٫۰۵ هستند، به همین دلیل برای شاخص فوق فرضیه صفر را نمی‌توان رد نمود و وضعیت آن با مقدار میانگین یعنی عدد ۳ تفاوت معناداری ندارد(حد متوسط). اما بقیه شاخص‌ها دارای سطح معناداری کمتر از ۰٫۰۵ هستند، به همین دلیل برای شاخص‌های شماره ۱، ۲، ۳ و ۵ فرضیه صفر رد می‌شود و وضعیت آن‌ها با مقدار میانگین یعنی عدد ۳ تفاوت معناداری دارد. از میان این شاخص‌ها، مقدار شاخص‌های شماره ۲ و ۵ به علت منفی بودن آماره‌ی t، کمتر از مقدار متوسط جامعه می‌باشد و وضعیت آن نامناسب برآورد می‌شود. برای بقیه شاخص‌ها(۱ و ۳) با توجه به مثبت بودن آماره‌ی t، مقدار این شاخص‌ها بیشتر از مقدار متوسط جامعه می‌باشد و وضعیت آن‌ها مناسب برآورد می‌شود. همچنین برای بعد تعهد مستمر با توجه به بیشتر بودن عدد معناداری از ۰٫۰۵، فرضیه صفر را نمی‌توان رد نمود و می‌توان گفت که مقدار این بعد با مقدار متوسط (عدد ۳) تفاوت معناداری ندارد. از این رو وضعیت آن متوسط برآورد می‌شود.
ب) تعهد هنجاری
در سطح تحلیل شاخص‌های مربوط به بعد تعهد هنجاری، تمامی شاخص‌ها دارای سطح معناداری کمتر از ۰٫۰۵ هستند، به همین دلیل برای شاخص فوق فرضیه صفر رد شده و وضعیت آن با مقدار میانگین یعنی عدد ۳ تفاوت معناداری دارد. برای این شاخص‌ها، به علت مثبت بودن آماره‌ی t، مقدار آن‌ها بیشتر از مقدار متوسط جامعه می‌باشد و وضعیت آن مناسب برآورد می‌شود. همچنین برای بعد تعهد هنجاری با توجه به کمتر بودن عدد معناداری از ۰٫۰۵، فرضیه صفر تایید نمی‌شود و می‌توان گفت که مقدار این بعد با مقدار متوسط(عدد ۳) تفاوت دارد. از آن جایی که مقدار آماره‌ی t مثبت می‌باشد، بنابراین مقدار این بعد بیشتر از مقدار متوسط جامعه می‌باشد و وضعیت آن مناسب برآورد می‌شود.
۴-۳-۲- آزمون همبستگی پیرسون
به منظور بررسی رابطه میان متغیرهای اصلی تحقیق، در ابتدا رابطه ۷ بعد هوش معنوی، ۶ بعد رضایت شغلی و ۳ بعد تعهد سازمانی با بهره گرفتن از همبستگی پیرسون سنجیده می‌شود. ضریب همبستگی پیرسون می‌تواند دورنمای کلی از روابط اجزای متغیرهای اصلی تحقیق را پیش رو قرار دهد.
فرضیه‌های آماری به شرح ذیل می‌باشد:
H0: بین دو بعد همبستگی معناداری وجود ندارد، ۰= ρ
H1: بین دو بعد همبستگی معناداری وجود دارد، ۰≠ ρ
جدول شماره ۴-۴ نتیجه اجرای آزمون همبستگی پیرسون را نشان می‌دهد. همان‌طور که مشخص است برخی از روابط در سطح خطای ۰٫۰۱ و برخی در سطح خطای ۰٫۰۵ معنادار می‌باشند که جهت تغییرات برخی مستقیم و بقیه غیرمستقیم می‌باشد. همچنین برخی از روابط معنادار نمی‌باشند.

 

 

 

 

۱

 

۲

 

۳

 

۴

 

۵

 

۶

 

۷

 

۸

 

۹

 

۱۰

 

۱۱

 

۱۲

 

۱۳

 

۱۴

 

۱۵

 

 

 

۱- الهیات

 

۱

 

 

شکل ۴-۵٫ پس از بروز فعالیت burst در نتیجه افزودن لینالول ۲/۰ میلی مولار NiCl به محفظه ثبت اضافه گردید ………………………………………………………………………….. ۵۲
شکل ۴-۶٫ پس از بروز فعالیت burst در نتیجه افزودن لینالول ۲/۰ میلی مولار، نیفدیپین به محفظه ثبت اضافه گردید ……………………………………………………………. ۵۳
شکل ۴-۷٫ پس از بروز فعالیت burst در نتیجه افزودن لینایول ۲/۰ میلی مولار، H89 به محفظه ثبت اضافه گردید …………………………………………………………………………. ۵۴
شکل ۴-۸٫ پس از بروز فعالیت burst در نتیجه افزودن لینالول ۲/۰ میلی مولار، کلریترین به محفظه ثبت اضافه گردید …………………………………………………………… ۵۵
فهرست نمودارها و جدول­ها
عنوان…………………………………………………………………………………………………………صفحه
نمودار ۴-۱٫ مقایسه میانگین پتانسیل استراحت غشاء و فرکانس پتانسیل عمل در شرایط کنترل و در ۵ و ۱۰ دقیقه پس از افزودن غلظت ۱/۰ میلی مولار لینالول به رینگر حلزونی نرمال………………………………………………………………………………………..۳۹
نمودار ۴-۲٫ مقایسه استانه و دامنه در پتانسیل عمل ثبت شده در حضور غلظت ۱/۰ میلی ­مولار لینالول …………………………………………………………………………………………. ۴۱
نمودار ۴-۳٫ مقایسه میانگین سطح زیر منحنی، فاصله بین پتانسیل‌های عمل و طول مدت پتانسیل عمل در شرایط کنترل و در ۵ و ۱۰ دقیقه پس از افزودن غلظت ۱/۰ میلی مولار لینالول به رینگر حلزونی نرمال (۸=n) ………………………………………….. 43
نمودار ۴-۴٫ مقایسه میانگین دامنه AHP و طول مدت AHP بین سه حالت کنترل، ۵ و ۱۰ دقیقه پس از کاربرد لینالول ۱/۰ میلی مولار (۸=n) …………………………………… 44
n) …….. 45
نمودار ۴-۶٫ مقایسه میانگین مدت دوره مهاری بعد از فعالیت برانگیخته پس از تزریق جریان های دپلاریزان (nA1-2) در شرایط کنترل و ۱۰ دقیقه پس از افزودن غلظت ۱/۰ میلی مولار لینالول به رینگر حلزونی نرمال (۶=n) ……………………………………………. 46

n). ………….. 49
نمودار ۴-۹٫ مقایسه میانگین مدت دوره مهاری بعد از فعالیت برانگیخته پس از تزریق جریان‌های دپلاریزان(nA2-1) در شرایط کنترل و در ۱۰ دقیقه پس از افزودن غلظت ۲/۰ میلی مولار لینالول به رینگر حلزونی نرمال (۶=n)……………………………………….50
جدول ۴-۱٫ مقاومت ورودی سلول در شرایط کنترل و ۱۰ دقیقه پس از کاربرد لینالول ۱/۰ میلی مولار ……………………………………………………………………………………………… ۴۷
جدول ۴-۲٫ مقاومت ورودی سلول در شرایط کنترل و ۱۰ دقیقه پس از کاربرد لینالول ۲/۰ میلی مولار ……………………………………………………………………………………………… ۵۰
فصل اول
مقدمه
۱-۱) بیان مساله
صرع از جمله اختلالات سیستم عصبی مرکزی است که در آن یک ناحیه محدود مغزی و یا نواحی گسترده­ای از مغز فعالیت­های کنترل نشده خود­بخودی نشان می­ دهند. این بیماری مجموعه ­ای از سندرم­های جداگا­نه است که یا اولیه­اند ویا متعاقب صدما­ت مغزی به وجود می­آیند. کانون صرع­زا می ­تواند به وسیله فاکتورهای متفاوت و متنوع ژنتیکی و محیطی ایجاد شود (Cavalheiro et al., 1991; Lopez da Silva et al., 1992). شواهدی مبنی بر دخالت تغییر در سیستم­های نوروترنسمیتری مختلف به ویژه گلوتامات، آسپارتات و گابا در ایجاد صرع وجود دارد (Pinto et al., 2005). به طور کلی تغییر در الگوی فعالیت سیناپس­ها و مختل شدن عملکرد کانال­های یونی، بعنوان مکانیسم­های اصلی زمینه­ ساز حمله­های صرعی شناخته شده ­اند (Nobels, 2003; Wuttke and Lerche, 2006).
اسانس ­های گیاهی^[۱] و انواع عصاره­های گیاهی از رایج­ترین فراورده­های استخراجی از گیاهان هستند که در طب سنتی و نوین جهت درمان صرع مصرف می­شوند. اسانس ­های روغنی به دلیل تبخیر شدن در دماهای معمولی روغن­های فرار نیز نامیده می­شوند. ترپن­ها^[۲] و فنیل­پروپانوئیدها^[۳] دو دسته گسترده از اسانس ­های روغنی هستند (de Almeida et al., 2011). این محصولات حاوی طیف وسیعی از ترکیبات با ویژگی­های ساختمانی متنوع هستند که برخی از آنها قادرند از بروز الگوی فعالیت صرعی در نورون­ها جلوگیری کنند. اثرات درمانی چنین ترکیباتی غالباً برایند برهم کنش و تاثیر چندین ترکیب است که می­توانند تقویت کننده (سینرژیک) یا مخالف هم باشند. تصور عمومی مبنی بر بی­ضرر بودن فراورده­های گیاهی باعث شده که در بسیاری موارد بیماران به خود درمانی با چنین محصولاتی روی آورند و حتی پزشک معالج خود را از مصرف چنین ترکیباتی آگاه نکنند که می ­تواند برهم­کنش نامطلوب با داروهای تجویز شده توسط پزشک را به دنبال داشته باشد (Spinella, 2001; Ruha et al., 2003). شناسایی مکانیسم­های دخیل در اثرات فراورده­ای گیاهی با پتانسیل درمانی می ­تواند ضمن کمک به کاربرد موثرتر آنها در درمان صرع از بروز برهم­کنش­های نامطلوب نیز جلوگیری نماید.

(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

مونوترپن­ها از جمله رایج­ترین ترکیباتی هستند که هم در فراورده­های گیاهی با اثر صرع زا^[۴] و هم فراورده­هایی با اثرات ضد صرعی حضور دارند (Burkhard et al., 1999). این ترکیبات با فرمول مولکولیC₁₀H₁₆ به طور وسیعی در گیاهان و به ویژه در اسانس ­های روغنی یافت می شوند (Ishida, 2005) و با تعدیل سیستم گاباارژیک و گلوتاماترژیک اثرات ضد صرعی خود را اعمال می­ کنند (Sayyah et al., 2004). به برخی از مونوترپن­ها از جمله لینالول^[۵]، اوجنول^[۶]، منتول^[۷] و لیمونن^[۸] اثرات ضد­صرعی نسبت داده شده است (Burkhard et al., 1999).
لینالول، مونوترپنی است که به عنوان ترکیب اصلی در بسیاری از اسانس ­های روغنی معطر وجود دارد. مطالعات متعددی تاثیر آرام­بخشی و ضد صرعی لینالول را گزارش کرده ­اند. گیاهانی مانند گشنیز Coriandrum sativum و برگ­بو Laurus nobilis که در طب سنتی به عنوان ترکیبات ضد تشنج به کار رفته و اثرات ضد صرعی آنها تایید شده حاوی لینالول هستند (Elisabetsky et al., 1995; Sayyah et al., 2002). اثرات آرام­بخشی و خواب­آوری روغن Aniba rosaeodora، به میزان بالای لینالول در آن نسبت داده شده است (de Almeida et al., 2009a).
رسپتورهای NMDAنقش کلیدی در تولید وگسترش حملات صرعی دارند. جلوگیری از رهایش و تاثیر تحریکی گلوتامات از طریق مهار رقابتی رسپتورهای NMDA به عنوان مکانیسم اصلی اثرات ضد صرع این مونوترپن پیشنهاد شده است. در تحقیقات مختلف نشان داده شده است که لینالول اثر ضد تشنجی خود را از طریق اثر مهاری روی متصل شدن گلوتامات در کورتکس موش صحرایی و تاثیر بر روی انتقالات گاباارژیک و گلوتامات ارژیک ایجاد می­نماید (Brum et al., 2001). de Almedia وهمکاران با توجه به تاثیر این روغن در کاهش تحریک­پذیری عصبی و کاهش دامنه­ پتانسیل عمل در عصب سیاتیک و نظر به فقدان رسپتورهای NMDA یا گابا در تنه­ی عصب پیشنهاد کرده ­اند که این تاثیر تا حدودی از طریق تاثیر بر کانال­های یونی مانند مهار کانال­های سدیمی وابسته به ولتاژ یا افزایش کنداکتانس پتاسیمی اعمال می­ شود (de Almedia et al., 2009). از آن جایی که تعدیل کانال­های وابسته به ولتاژ به وسیله داروها یک اصل درمانی است، لینالول ممکن است از این طریق با فرآیندهای سلولی مرتبط با صرع تداخل نماید .(Altrup et al., 2003)
۱-۲)دلایل استفاده از نورون­های حلزون
در تحقیقات انجام شده روی الگوی فعالیت صرعی و روش­های درمان آن از مدل­های حیوانی مختلف استفاده شده است. با این حال مکانیسم­های اساسی ایجاد کننده الگوی فعالیت صرعی در نمونه­های جانوری مختلف مشابه است. از طرفی نتایج تحقیقات مختلف نشان داده است که الگوی فعالیت صرعی ایجاد شده در نورون­های حلزون با الگوی فعالیت ثبت شده در سیستم عصبی مهره­داران از جمله انسان شباهت دارد (Altrup et al., 2003; Janahmadi et al., 2008).
مزایای تکنیکی متعدد نورون­های گانگلیون بی­مهر­گان در مقایسه با نورون­های مهره­داران از جمله وجود نورون­های بزرگ قابل تشخیص، تنوع کانال­های یونی و امکان مطالعه گانگلیون در شرایط in vitro بدون تغییر در ویژگی­های ساختمانی و عملکردی باعث شده تا این نورون­ها در موارد متعددی جهت مطالعه مکانیسم­های پایه سیستم عصبی مورد استفاده قرار گیرند. نرم‌تنان بزرگترین نورون‌ها را در سلسله جانوران دارند و اندازه بزرگ نورون‌هایشان، شناسایی و ورود الکترود به سلول را تسهیل می‌کند و از طرفی خونسرد بودن این رده جانوری، مشکلات نگهداری آن‌ها را در شرایط in vitro کاهش می‌دهد. این عوامل باعث شدند بسیاری از مطالعات اولیه الکتروفیزیولوژیک برای نخستین بار روی نورون‌های نرم‌تنان انجام شوند (Hodgkin and Hoxley, 1939; 1952). در مقایسه با نمونه­های بی مهره، مطالعه مکانیسم‌های سلولی و مولکولی در نورون‌های پستانداران اغلب مستلزم مراحل آماده‌سازی است که ممکن است همراه با تغییراتی در سازمان­بندی کلی نورون‌ها باشد. بعلاوه اندازه بسیار کوچک نورون‌ها و نیاز به شرایطی با حداقل تغییرات نسبت به شرایط in vivo، انجام ثبت داخل سلولی را مشکل می‌سازد. عملکرد سیستم عصبی بی‌مهرگان و مهره‌داران از جهات بسیاری شبیه می­باشد، از جمله داشتن گیرنده‌های حسی، شبکه عصبی مرکزی، خروجی‌های حرکتی و مجموعه‌ای از ناقل‌های عصبی، مسیرهای انتقال سیگنال و انواع کانال‌های یونی مشابه (Altrup et al., 1992). بنا به دلایل ذکر شده استفاده از گانگلیون حلزون در مطالعات الکتروفیزیولوژیک مرتبط با فعالیت صرعی به نظر معقول و مفید می­رسد.
فصل دوم
۲- مروری بر تحقیقات پیشین
۲-۱) صرع
صرع یک اختلال پیچیده عصبی می باشد که ۱ تا ۲ درصد از کل جمعیت جهان را تحت تأثیر قرار داده است (cascino, 1994). تشنج­های صرعی در نتیجه فعالیت الکتریکی بیش از حد و غیر طبیعی نورونها در مغز رخ می­ دهند و بر سلامت و کیفیت زندگی فرد تاثیرات شدیدی می­ گذارد.(Zainuddin et al., 2012)
تغییر در الگوی فعالیت سیناپس­ها و مختل شدن عملکرد کانال­های یونی مکانیسم­های اصلی زمینه­ ساز حمله­های صرعی می­باشند (Nobels, 2003; Wuttke and Lerche, 2006). عدم تعادل بین تحریک و مهار در شرایط صرعی ممکن است از تغییر فعالیت ذاتی برخی نورون­ها و یا از تغییرات سیناپسی ناشی شود. تغییر در عملکرد نوروترنسمیترهای گلوتامات و گابا بیش از سایر نوروترنسمیترها در پاتوژنز صرع دخیل است (Meldrum et al., 1999).
با وجود در دسترس بودن داروهای ضد صرعی، حدود یک سوم افراد مبتلا به صرع تشنج­هایی را نشان می­ دهند که حتی با بهترین داروهای موجود کنترل نمی­شوند. بسیاری از افراد مبتلا به صرع به درمان دارویی طولانی مدت نیاز دارند که اغلب با عوارض جانبی ناتوان کننده و تداخلات دارویی همراه است (Reddy et al., 2010). در دهه­های اخیر مشخص شدن عوارض جانبی داروهای شیمیایی منجر به بازنگری روش­های درمانی طبیعی و آغاز سری جدیدی از پژوهش­ها در زمینه گیاهان دارویی شد (Braun and Cohen, 2007).
۲-۲) اسانس ­های گیاهی
از دیر باز گیاهان معطر به خاطر خواص دارویی و نگهدارنده از اهمیت ویژه­ای برخوردار بودند و بعنوان طعم دهنده نیز استفاده می­شدند. اسانس ­های روغنی ترکیباتی چند جزئی، پیچیده و طبیعی هستند. این اسانس ­ها عمدتاً متشکل از ترپن­ها و برخی از ترکیبات غیر ترپنی می­باشند که به طور گسترده برای پیشگیری و درمان بیماری­های انسانی مورد استفاده قرار می­گیرند (de Almeida et al., 2011). اسانس‌ها به طور معمول از ترپن‌های آروماتیک فرار و فنیل پروپانوئیدها تشکیل شده‌اند. این مولکول‌ها آزادانه از غشای سلول عبور می‌کنند و ممکن است نقش‌های سیگنالینگ متنوعی را در سلول داشته باشند. بعلاوه گزارشاتی حاکی از مداخله ترکیبات اسانس‌های گیاهی با کانال‌های یونی و رسپتورها وجود دارد (Goncalves et al., 2008).
الف) ترپن­ها:
ترپن­ها گروه متنوعی از محصولات طبیعی که شامل بیش از ۲۰۰۰ عضو هستند و از لحاظ ساختاری و عملکردی از کلاس‌های مختلفی تشکیل شده‌اند. واحد ساختاری آن‌ها ایزوپرن^[۹] (C₅H₈) نام دارد که از ۵ کربن تشکیل شده است. ترپن‌های اصلی شامل مونوترپن‌ها (C10) و سسکوئی‌ترپن‌ها^[۱۰] (C15) می‌باشند (Bakkali, et al., 2008).
ب) ترکیبات آروماتیک
ترکیبات آروماتیک از فنیل پروپان مشتق می­شوند و شامل آلدهیدها، الکل­ها، فنول­ها، مشتقات متوکسی و ترکیبات متیل­دی­اکسی می­باشند (Bakkali, et al., 2008).
۲-۳) اثرات بیولوژیک اسانس ­های گیاهی
۲-۳-۱) اثرات سیتوتوکسیک اسانس ­ها
اثرات سیتوتوکسیک اسانس ­ها شامل آسیب­های غشائی، افزایش نفوذپذیری غشاء، اختلال در توزیع یون­ها، کاهش پتانسیل غشاء، اختلال در پمپ پروتون و کاهش ذخیره­ی ATP می­باشد (Ultee et al., 2000; 2002). اسانس‌ها می‌توانند با لخته کردن سیتوپلاسم به لیپیدها و پروتئین‌ها آسیب برسانند (Burt, 2004; Gustafson et al., 1998).
۲-۳-۲) اثرات موتاژنیک اسانس ­ها در سطح هسته و سیتوپلاسم
اسانس ­های گیاهی مختلف القاء کننده­ جهش^[۱۱]­های هسته­ای نیستند. با این حال استثناهایی نیز وجود دارند. در سطح سیتوپلاسمی اسانس ­های گیاهی قادر­اند به غشاء و DNA میتوکندریایی آسیب زده و منجر به ایجاد جهش­هایی در ژن­های مربوط به پروتئین­های دخیل در تنفس سلولی شوند (Bakkali et al., 2008).
۲-۳-۳) اثرات آنتی موتانژنیک اسانس ­ها
اسانس ­ها ویژگی­های آنتی­موتاژنیک خود را از طریق مکانیسم­های زیر اعمال می­ کنند:
ممانعت از نفوذ موتاژن­ها به سلول (Shankel et al., 1993)، غیرفعال کردن موتاژن­ها به شیوه­ Scavening مستقیم (Ipek et al., 2005)، مهار تبدیل متابولیت­ها از فرم پیش­موتاژن^[۱۲]به موتاژن توسط فاکتور P450 (Ramel et al., 1986; Waters et al., 1996) و یا فعال کردن پروسه­ی سم زدایی آنزیمی^[۱۳] موتاژن­ها (Kada and Shimoi, 1987).
۲-۳-۴) اثرات سرطان زایی^[۱۴] اسانس ­ها

الف: جنایات اسرائیل در منطقه لاتورن
در اولین ساعات ۶ ژوئن ۱۹۶۷ نیروهای نظامی وارد منطقهای به نام لاتورن شامل سه روستای فلسطینی به نامهای ایمواس، آلو و بیت نوبا شدند. از آنجائی که ارتش اردن قبلا از این منطقه خارج شده بود. ارتش اسرائیل با هیچ گونه مقاومتی روبرو نشد و بلافاصله شروع به بیرون انداختن ساکنین این روستاها از خانه های خود کرد.^[۲۶۸] از ۶ ژوئن ۱۹۶۷ اکثریت ساکنین این روستاها مجبور به فرار از این منطقه شدند و به اردن پناهنده شدند. مقامات اسرائیلی شروع به اجرای نقشه خود برای ویران کردن این روستاها و با خاک یکسان کردن آنها کرد. این عمل اسرائیل از منظر حقوق بین الملل در این بخش بررسی میگردد.

(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

ب: جابجایی اجباری
ارتش اسرائیل با تخلیه و ویران کردن این سه روستا حقوق و عرف بین الملل جنگ را نقض کرد. اکنون بیش از چهل سال از این واقعه میگذرد و نقض حقوق بین الملل از حق بازگشت ساکنین اولیه این روستاها به خانه خود ادامه دارد. یکی از سربازان اسرائیلی که در عملیات منطقه لاتورون حضور داشت این واقعه را چنین توصیف کرده است.
به ما گفته نشده بود در نقاطی که دست یابی به روستا امکان پذیر میشد. موقعیت نظامی بگیریم و مانع ورود روستائیانی که اعلامیه رژیم اسرائیل را در رادیو اسرائیل دال بر اجازه بازگشت آنها به روستاها شنیدهاند شویم. دستور عبارت بود از: به سر آنها شلیک کنید به آنها بگوئید که حق ورود به روستا را ندارید.^[۲۶۹]
چنین جابجایی اجباری که در روستاهای منطقه لاتورون صورت پذیرفت. طبق ماده (۱)۴۹ کنوانسیون چهارم ژنو که اسرائیل عضو آن میباشد و همچنین حقوق بین الملل بشر دوستانه عرفی ممنوع میباشد. استثناهایی که در این ماده در نظر گرفته شده است شامل شرایط خاص این منطقه نمیشود زیرا هیچ گونه مقاومت نظامی در قبال رژیم اسرائیل در این منطقه صورت نگرفت. نیروهای نظامی اردن قبل از ورود ارتش اسرائیل به منطقه آنجا را تخلیه کرده بودند لذا هیچگونه ضرورت نظامی برای خروج اجباری ساکنین منطقه وجود نداشته است.
اخراج اجباری ساکنین مناطق اشغالی، مانند آنچه که در سه روستای ایمواس، یالو و بیت نو با صورت پذیرفت مصداق کامل جنایت جنگی است و در کنوانسیون چهارم ژنو این عمل نقض فاحش حقوق بین الملل بشر دوستانه تلقی شده است. نظام حقوقی نقض فاحش در حقوق بین الملل نقض فجیع حقوق مناقشات مسلحانه را در بر گرفته و همه اعضای این کنوانسیون را موظف میکند تا مرتکب به جرم را یافته و به طور عادلانه محاکمه کند. تحت حقوق بین الملل جابجا کردن مداوم ساکنین روستاهای منطقه لاتورون تداوم یک جنایت بین المللی است و لذا مقامات اسرائیلی در قبال این اعمال مسئول میباشند.
تخریب اموال در روستاهای منطقه لاتورون، ایمواس، یالو و بیت نو با، از نظر نوع اموال تحت حمایت حقوق بشر دوستانه بین الملل در حقوق بین الملل دارای طبقه بندی متفاوتی میباشد. هر چند که طبق مقررات عرفی و عهدنامهای این حقوق تخریب اموال دولتی و خصوصی ممنوع میباشد و تنها در صورت ضرورت نظامی تحت مقررات خاصی امکان پذیر میباشد. اسرائیل در روستاهای ایمواس، یالو و بیت نو با نهایت بی رحمی و آشکارا با انهدام مدارس، مراکز درمانی و مساجد مبادرت به نقض حقوق بین الملل بشر دوستانه کرده است. مراکز فرهنگی، مذهبی و درمانی تحت حمایت ویژه حقوق بین الملل بشر دوستانه عهدنامهای و عرفی میباشند بولدوزرهای اسرائیل مبادرت به تخریب خانه های مسکونی ساکنین این روستاها کردهاند در حالی که جنگ شش روزه هنوز در جریان بود.^[۲۷۰] ماده (g) 23 مقررات لاهه که در حال حاضر تبدیل به حقوق عرفی شده و برای کلیه کشورهای لازم الاجرا میباشد مقرر میدارد.
“تحریک یا تصرف سرزمین دشمن ممنوع میباشد مگر این که این تخریب و تصرف از ملزومات جنگ باشد. اعمالی که ارتش اسرائیل در روز ده ژوئن ۱۹۶۷ در این مناطق مرتکب شده است نقض مسلم مقررات لاهه و حقوق ژنو میباشد.”
ماده ۵۳ کنوانسیون چهارم ژنو مقرر میدارد:
“انهدام اموال منقول یا غیر منقولی که انفرادا یا اشتراکا متعلق به اشخاص یا دولت یا شرکتهای عمومی یا سازمانهای اجتماعی یا تعاونی میباشد، توسط دولت اشغال کننده ممنوع است در مواردی که انهدام آنها به واسطه عملیات جنگی ضرورت حتمی باشد.”
به طور خلاصه باید یک ارتباط منطقی میان تخریب اموال و ضرورت نظامی وجود داشته باشد در حالی که اسرائیل با هیچگونه مقاومت نظامی روبرو نشده و قبل از ورود ارتش اسرائیل به این مناطق ارتش اردن این مناطق را ترک کرده بود لذا هیچگونه ضرورت نظامی این عمل اسرائیل را توجیه نمیکند. اضافه بر آن که اسرائیل قبل از تخریب این اموال، ساکنین روستا را از روستا خارج کرده و سپس با بولدزر روستاها را تخریب و صاف کرد.
گزارش سربازان اسرائیلی در مورد این جریان بیانگر این حقیقت است که اسرائیل میخواسته قبل از پایان یافتن جنگ ژوئیه ۱۹۶۷ (جنگ در ۱۲ ژوئیه خاتمه یافت و این اعمال در ۱۰ ژوئن صورت پذیرفت) روستاها را تصرف و خانهها را تخریب کرد تا روستائیان بازگشتی به خانه های خود نداشته باشند.
در ۱۹۷۳ مرکز یهودیان کانادا برای ساخت یک پارک در این مناطق فراخوان داد و این پارک به همین علت به نام پارک کانادا نام گذاری شد. جامعه یهودیان کانادا از احداث این پارک به عنوان افتخارات خود یاد میکنند. در حالی که برای قرنها محل این پارک متعلق به فلسطینیها بوده است. اسرائیل آثار باستانی غارت شده این منطقه را در موزه سلطنتی اونتاریوی کانادا به نمایش گذاشت. به همین علت در ماه مارس ۲۰۰۹ سلام فیاض نخست وزیر دولت خودگردان شکایتی علیه دولت کانادا تنظیم کرد. آثار نمایش گذاشته شده متعلق به مردم فلسطین بوده و از آن جایی که دولت کانادا عضو کنوانسیون های ژنو بوده و متعهد به حفظ آثار باستانی در مخاصمات مسلحانه میباشد، تشکیل این نمایشگاه نقض آشکار کنوانسیون میباشد، دولت اسرائیل آثار باستانی موزه بیت المقدس را مصادره کرده است.^[۲۷۱]
بند سوم: شهرک سازی در مناطق اشغالی
شهرک سازی و اسکان یهودیان در مناطق اشغالی تقریبا بلافاصله پس از جنگ ۱۹۶۷ آغاز شد و متاسفانه کماکان ادامه دارد رژیم اسرائیل در فاصله سالهای ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۷ با « طرح الون» سیاست تملک زمینهای بیت المقدس شرقی و کرانه رود اردن را متمرکز کرد.^[۲۷۲] طرح الون چگونگی مسئله برخورد با مسئله اراضی اشغالی در جنگ ژوئن ۱۹۶۷ را که خط مشی اصلی و دیدگاه حزب کارگر را در حل مسئله اعراب و اسرائیل تشکیل داده و به عنوان «تورات حزب» در این امر محسوب میشود، مورد بررسی قرار میدهد. «طرح آلون» خواستار ایجاد یک سلسله مراکز شهری یهودی نشین با کمک ارتش اسرائیل در امتداد رود اردن و اطراف قدس در کرانه باختری الخلیل بود. در این طرح همچنین ضرورتا «جلوگیری از اسکان تعداد زیادی از اعراب» را سرلوحه کار خود قرار میداد. در حالی که این عمل اسرائیل نقض اشکار ماده ۴۹ کنوانسیون ژنو میباشد. براساس این ماده قدرت اشغالگر حق انتقال نفوس خود را به سرزمینهای اشغالی ندارد. ضمیمه این تحقیق مواردی که سازمان ملل متحد با استناد به کنوانسیونهای ژنو اعمال اسرائیل را محکوم کرده است، ارائه میشود اعلامیه اصول ۱۹۹۳ به صورت ماهوی به بررسی شهرک سازی نمیپردازد. ولی به نوعی سکوت در قبال این مساله این قرض را مطرح میکند که اسرائیل با امضای اعلامیه حداقل شهرک سازی را متوقف میکند. ولی این عملیات کماکان ادامه دارد. در موافقت نامه قاهره قید شده است که مقام فلسطینی در نوار غزه و اریحا بر اسرائیلی ها اقتدار نخواهد داشت و در جای دیگر در این اعلامیه مقرر شده است که اسرائیل در مورد محلهای اسکان، امنیت خارجی داخلی و نظم عمومی محلهای اسکان و در مورد اسرائیلیها اقتدار خواهد داشت. در واقع این موافقتنامه میپذیرد که اسرائیلیهای ساکن این مناطق تابع قانون محل زندگی خود نخواهند بود بلکه قانون اسرائیل در مورد آنها اعمال میشود. لذا میشود این طور تلقی کرد که سازمان آزادیبخش فلسطین شهرک سازی در مناطق اشغالی را نادیده گرفته است، ولی به هر حال به اساس کنوانسیون چهارم اسرائیل مجاز به شهرک سازی انتقال نفوس و تغییر دموگرافیک مناطق اشغالی را نیست.^[۲۷۳]
الف: گزارش گزارشگر مخصوص HCR کمیسیون حقوق بشر در مورد شهرک سازی ^[۲۷۴]
براساس گزارش مورخ ۱۵ مارس ۲۰۰۰، گزارشگر مخصوص کمیسیون حقوق بشر، در مورد وضعیت حقوق بشر در مناطق اشغالی فلسطین، اسرائیل از سال ۱۹۶۷ زمینهای فلسطینی در مناطق اشغالی، حدود ۶۰درصد کرانه غربی و ۳۳ درصد نوار غزه و ۳۳ درصد بیت المقدس، را مصادره کرده است. این زمینها برای استفاده عمومی؛ نیمه عمومی و شخصی به منظور ایجاد مناطق امنیتی نظامی، شهرک سازی، مناطق صنعتی، تخصیص جاده برای گذرگاهها و استخراج معادن همچنین تصرف آنها به نفع دولت و برای استفاده اختصاصی اسرائیلیها مصادره شده است. این گزارش که پس از بازدید کامل مناطق اشغالی تهیه شده است شامل موارد زیر میباشد:
۱- اسرائیل ۱۹ شهرک در غزه، ۱۵۸ شهرک در کرانه غربی و ۱۹ شهرک در بخش اشغالی بیت المقدس احداث کرده است.
۲- تنها در سال ۱۹۹۹ اسرائیل ۴۴ پاسگاه در کرانه غربی احداث کرده است.
۳- نیروهای اشغالی فلسطین بارها طی عملیات تنبیهی و قاهرانه علیه فلسطینیها خانه های آنها را به علت نداشتن مجوز تخریب کردهاند و همچنین کل دهکدهها را به طور اجباری از تصرف ساکنین آن خارج ساختهاند. از سال ۱۹۸۷، ۱۶۷۰۰ فلسطین (شامل ۷۳۰۰ کودک) از این طریق خانه های خود را از دست دادهاند. در سال ۱۹۹۱ اسرائیل ۳۰ خانه در شرق بیت المقدس و ۵۰ خانه در کرانه باختری متعلق به فلسطینیها را تخریب کرده است.
اعمال اشغالگرانه رژیم اسرائیل همچنین به محیط زیست طبیعی در مناطق اشغالی فلسطین صدمه زده است. این اعمال شامل فرسایش زیرسازی زمینها، مصادره زمین، فرسایش و تقلیل آب، قطع درختان، انبار کردن ضایعات سمی و سایر آلودگیها میباشد.
یک گزارش که در اکتبر ۲۰۰۰ توسط کمیته مخصوص جهت بررسی اعمال اسرائیل منجر به نقض حقوق بشر مردم فلسطینی و سایر اعراب ساکن مناطق اشغالی، تهیه شده بود تصویر تقریباً مشابهی با گزارش فوق ارائه کرده است.
کمیته حقوق فلسطینیها در گزارش سال ۲۰۰۰ خود در مورد گسترش ساخت و ساز شهرکها و شبکه راه ها توسط اسرائیل هشدار داد این کمیته در گزارش سال ۲۰۰۰ خود تصریح کرد که سیاست شهرک سازی اسرائیل در مناطق اشغالی یک فاکتور کلیدی در ممانعت از پیشرفت روند صلح در منطقه میباشد. همچنین مجمع عمومی در قطعنامه ۲۰ اکتبر ۲۰۰۰ بیان داشت که کلیه شهرکهای اسرائیل در مناطق اشغالی فلسطین، شامل بیت المقدس غیر قانونی بوده و مانعی جهت دست یابی به صلح میباشد. این قعطنامه همچنین خواستار متوقف شدن خشونت غیر قانونی شهرک نشینها نسبت به فلسطینیهای ساکن مناطق اشغالی شد.^[۲۷۵]
ب: اشغال شرق بیت المقدس توسط اسرائیل در سال ۱۹۶۷
بخش شرقی بیت المقدس پیش از جنگ شش روزه به اردن تعلق داشت ولی بلافاصله پس از جنگ شش روزه تحت قوانین اسرائیلی قرار گرفت و از سال ۱۹۸۰ رسما الحاق انجام پذیرفت. اسرائیل بیت المقدس را به عنوان پایتخت برگزید. در واقع پس از جنگ عملا الحاق صورت پذیرفته بود و این الحاق در ۱۹۸۰ رسمی شد در هر دو حالت این عمل مغایر اصل ممنوعیت تملک سرزمین به وسیله نیروهای مسلح و توسل به زور و همچنین ناقض ماده ۲۳ مقررات لاهه و ماده ۶۴ کنوانسیون ژنو میباشد.^[۲۷۶] در سال ۱۹۸۰ مجمع عمومی و شورای امنیت قانون الحاق را به رسمیت نشناخت و از کشورهای که در بیت المقدس نمایندگی دیپلماتیک ایجاد کرده بودند خواست تا نمایندگیهای خود را برچینند. علیرغم اعتراض جامعه جهانی و قطعنامههای سازمان ملل متحد، اسرائیل در مناطق اشغالی بیت المقدس مبادرت به شهرک سازی کرده است و متاسفانه کماکان این عمل ادامه دارد. طبق گزارش گزارشگر مخصوص کمیسیون حقوق بشر^[۲۷۷] در مورد شهرک سازی^[۲۷۸] اسرائیل ۱۹ شهرک در غزه ۱۵۸ شهرک در کرانه غربی و ۱۹ شهرک در بخش اشغالی بیت المقدس احداث کرده است. تنها در سال ۱۹۹۹، اسرائیل ۴۴ پاسگاه در کرانه غربی احداث کرده است. نیروهای اشغالگر فلسطین بارها طی عملیات تنبیهی و قاهرانه علیه فلسطینیها خانه های آنها را به علت نداشتن مجوز تخریب کردهاند و همچنین کل دهکدهها را به طور اجباری از تصرف ساکنین آن خارج ساختهاند از سال ۱۹۸۷، ۱۶۷۰۰ فلسطینی (شامل ۷۳۰۰کودک) از این طریق خانه های خود را از دست دادهاند. در سال ۱۹۹۱ اسراییل ۳۰ خانه در شرق بیت المقدس و ۵۰ خانه در کرانه باختری متعلق به فلسطینیها را تخریب کرد.
اعمال اشغالگرانه رژیم اسرائیل همچنین به محیط زیست طبیعی در مناطق اشغالی فلسطینی صدمه زده است. این اعمال شامل فرسایش زیرسازی زمینها، مصادره زمین، فرسایش و تقلیل آب، قطع درختان، انبار کردن ضایعات سمی و سایر آلودگیها میباشد.
زمانی که اسرائیل یک بیت المقدس متحد را به عنوان پایتخت خود برگزید^[۲۷۹] در ژوئن سال ۱۹۸۰ شورای امنیت با تصویب قطعنامه ۴۷۶ از اسرائیل به عنوان دولت اشغالگر خواست تا به این قطعنامه و قطعنامههای گذشته شورای امنیت عمل کرده و سریعا از پافشاری در سیاست و اقداماتی که وضعیت و خصوصیات شهر مقدس بیت المقدس را تغییر میدهد، دست بردارد پس از عدم قبول قطعنامه توسط اسراییل شورا در تاریخ ۲۰ آگوست همان سال قطعنامه ۴۷۸ را تصویب کرد. در این قطعنامه شورا مجددا تمامی موضع گیریهای سابق خود را در مورد بیت المقدس و این که هرگونه اقدامی که در مورد این شهر توسط اسرائیل انجام شده است، غیر قانونی و فاقد اعتبار میباشد. مجدداً تاکید و تصریح کرده و از دولتهایی که در بیت المقدس دفاتر دیپلماتیک ایجاد کرده بودند، خواست تا آنجا را ترک کنند.
مجمع عمومی سازمان ملل متحد نیز اقدامات اسرائیل را نقض حقوق بین الملل و کنوانسیون چهارم ژنو تلقی کرد. این قطعنامه در دسامبر سال ۱۹۸۰ صادر شد و مندرجات آن در سالهای بعدی در نظرات مجمع تکرار شد.^[۲۸۰]
در طی دهه ۸۰، قطعنامههای سازمان ملل متحد که در ارتباط با مسئله بیت المقدس صادر شد، به طرز وسیعی در متن آن به بر حق نبودن تملک این مناطق با توسل به زور و لزوم پذیرش و اعمال کنوانسیون چهارم ژنو در مناطق اشغال شده فلسطین در طی جنگ شش روزه ۱۹۶۷ تاکید شده بود. شورای امنیت و مجمع عمومی سازمان ملل متحد به شرق بیت المقدس به عنوان قسمتی از مناطق اشغالی فلسطین توجه کرده بودند. نظر به این که جامعه بین الملل و مخصوصا شورای امنیت به طور مداوم نگران مساله فلسطین بودند، اقدام مهمی توسط شورا طی قطعنامه ۶۷۲ در تاریخ ۱۲ اکتبر ۱۹۹۰ صورت پذیرفت. به دنبال خشونتی که در حرم شریفه (مسجد القصی)، سومین مکان مقدس مسلمانان، در بیت المقدس صورت پذیرفت شورا پس از محکوم کردن این عمل و بی احترامی و خشونت انجام شده توسط نیروهای نظامی اسرائیل در مسجد الاقصی، که منجر به کشته و مجروح شدن تعدادی از فلسطینیها شد، از اسرائیل خواست تا به طور جدی نسبت به تعهدات و مسئولیتهای حقوق بین المللی خود تحت کنوانسیون چهارم ژنو، در مورد حمایت از غیر نظامیان در زمان جنگ، که در مناطق اشغالی طی جنگ ۱۹۶۷، لازم الاجرا میباشد متعهد و وفادار باشد.^[۲۸۱]
از ۱۹۹۰، نشستهای فوق العاده مجمع عمومی، جهت بحث در این موضوع، چندین بار تکرار شد. مجمع در نشست فوق العاده دسامبر ۱۹۹۰ طی قطعنامه شماره ۶۸/۴۵ حمایت خود را از صلح در خاورمیانه براساس قطعنامههای شورای امنیت و بر پایه صلح در ازای زمین تصریح کرد. در این نشست مجمع با یادآوری قطعنامههای مربوطه از جمله قطعنامه شماره ۱۸۱ (طرح تقسیم) و قطعنامههای شورای امنیت مجدداً تاکید کرد که جماعه بین المللی ازطریق سازمان ملل متحد تمایل مشروع و قانونی در مورد مسئله شهر بیت المقدس و حمایت از ابعاد موقعیت یگانه مذهبی و معنوی آن دارد. هم چنین مجمع مجددا تصریح کرد که اقدامات اسرائیل به عنوان کشور اشغالگر در بیت المقدس حاکی از تغییر وضعیت حقوقی ترکیب جمعیت این شهر میباشد و غیر قانونی است.^[۲۸۲]
شورای امنیت در ۲۰ دسامبر ۱۹۹۰، طی قطعنامه ۶۸۱ مجدا تاکید به لزوم اجرای کنوانسیون چهارم ژنو در شرق بیت المقدس کرد. در این زمان شورا نگرانی عمیق خود را در وخیم شدن شرایط در کلیه مناطق اشغالی فلسطین طی جنگ ۱۹۶۷ از جمله بیت المقدس را اعلام کرد و از اسرائیل خواست تا به مفاد این کنوانسیون احترام گذاشته و آن را اجرا کند. ^[۲۸۳]
ج: ساخت و سازهای جدید اسرائیل در شرق بیت المقدس
در ماه می ۱۹۹۹ رژیم اسرائیل طرحی را برای گسترش شهرک ماله آدومین^[۲۸۴] (تا حد ۱۳۰۰ هکتار)، در شرق بیت المقدس تا یک نوار پیوسته از شهرک اسرائیلی نشین، در این منطقه تصویب کرد. طبق گزارش کمیته حقوق فلسطینیها در سال ۱۹۹۹ که به پنجاه و چهارمین نشست مجمع عمومی تسلیم شد، زمانی که این شهرکها کامل شود تعداد شهرکهای یهودی در این منطقه ۲۵ درصد افزایش خواهد یافت.^[۲۸۵]
مجمع عمومی در قطعنامهای که در ۹ فوریه ۱۹۹۹ تصویب کرد، اعلام کرد که کلیه اقدامات قانونگذاری و اجرائی دولت اسرائیل به عنوان کشور اشغالگر که اقدام به تغییر موقعیت حقوقی و ترکیب جمعیتی در مناطق اشغالی فلسطین کند، غیر قانونی و فاقد اعتبار است.^[۲۸۶] مجمع عمومی در نشست پنجاه و پنجم مجدداً به مسئله بیت المقدس بازگشت. مجمع در قطعنامه ۲۰۹ که در اول دسامبر سال ۲۰۰۰ تصویب کرد حکم داد که تصمیمهای اسرائیل در تحمیل قانون، مسائل قضایی و اجرایی خود در شهر بیت المقدس غیر قانونی بوده و بنابراین بی اعتبار و فاقد اثر میباشد. مجمع همچنین از ایجاد دفاتر دیپلماتیک برخی کشورها در بیت المقدس که نقض آشکار قطعنامه ۴۷۸ مورخ ۱۹۸۰ مجمع عمومی میباشد، اظهار تاسف کرد.^[۲۸۷]
این اظهارات و قطعنامهها و بسیاری دیگر که توسط نهادهای سازمان مل متحد سازمانهای بین الملل سازمانهای غیر دولتی^[۲۸۸] (NGO) و گروه های مذهبی صادر شده است نشانگر تمایل و نظر جامعه بین المللی در تداوم درگیر شدن با مسئله بیت المقدس میباشد آنها همچنین بیشترین نگرانی خود را در مورد وضعیت حساس روند صلح اعلام کردهاند. همچنین توافق یکدلانه خود را در مورد اینکه در صورت عدم مقابله با این اعمال، شرایط حاضر قادر به خطر انداختن پروسه صلح میباشد را نشان دادهاند. بیش از شش دهه است که بسیاری از مردم محروم فلسطین طور موقت دور از سرزمین اجدادی خود زندگی میکنند. یک نسل کامل در این فاصله رشد کرده و بزرگ شده و بسیاری از آنها هیچ چیزی از زندگی خارج از اردوگاههای پناهندگی نمیدانند، نقاشی کودکان فلسطینی بیانگر دیدگاه این اطفال نوع زندگی شان است.^[۲۸۹]
علیرغم اعتراضات بین المللی و مغایرت این عمل با مقررههای حقوق بشر دوستانه ساخت و ساز در شرق بیت المقدس کماکان ادامه دارد.
د: گزارش تالیا ساسون
در مارس ۲۰۰۵، طبق تقاضای دفتر آریل شارون از تالیا ساسون در مورد ساخت و ساز پستهای مرزی شهرک سازی در مناطق اشغالی ساسون چنین گزارش داد. ۲۴ واحد پس از مارس ۲۰۰۱ و ۷۱ پست مرزی قبل از آن ساخته شده است تاریخ ساخت ده پست مرزی مشخص نیست. گزارش تالیا ساسون براساس اسناد مثبته بوده و اذعان میداشت که ساخت این پاسگاههای مرزی نقض قانون اسرائیل بوده است اغلب این پاسگاهها در زمینهائی ساخته شده بود که مالکیت آنها نامعلوم بود. بسیاری از این حقایق قبل از تهیه این گزارش بر همه بدیهی و واضح بود، ولی این اولین باری بود که حقایق طبق یک گزارش رسمی تایید شده بود. گزارش ساسون رد بحث قانونی بودن شهرک سازی نشده بود. با وجود این برخی از آگاهان اعتقاد داشتند که این گزارش نشانگر آن است که شهرک سازی بر خلاف قوانین اسرائیل بوده است. به هر حال در یک جلسه هیات دولت، کمیته ای از وزیران، مسئول بررسی این گزارش شدند، لیکن هیچ گونه عملی مبنی بر تخلیه شهرکها انجام نشده است. خلاصهای از گزارش ساسون در سایت رسمی نخست وزیر اسرائیل موجود است.^[۲۹۰]
بند چهارم: سیاست ترور هدفمند
در ۴ جولای هیات امنیتی کابینه رژیم اسرائیل، شامل نخست وزیر، وزیر امنیت وزیر دادگستری و وزیر خارجه اسرائیل، به ارتش اجازه داد تا به ترور هدفمند فعالان فلسطینی مبادرت ورزید. طبق این مجوز، ارتش اجازه یافت تا فعالان فلسطینی را بدون محاکمه حتی اگر در حال انجام عملیات نباشند ترور کند.^[۲۹۱] اسرائیل نقض حقوق قانونی فلسطینیها میباشد این سیاست مبین این عمل است که فعالان فلسطینی بدون این که شانس یک محاکمه عادلانه را داشته باشند، مورد هدف قرار میگیرند.
طبق کنوانسیون چهارم ژنو، اسرائیل به عنوان دولت اشغالگر حق بازداشت و محاکمه افرادی که عملیات خصمانه نظامی علیه دولت اشغالگر میکند را دارد. تاکید مقامات فلسطینی بر ضرورت طی شدن روند قضایی و حق فلسطینیها از برخوردار شدن از یک محاکمه عادلانه میباشد. طبق همان کنوانسیون اعدام خارج از سیستم قضایی، قتل خودسرانه بوده و به مثابه جنایت جنگی میباشد که رسیدگی به آن در صلاحیت قضایی جهانی قرار دارد در مقابل اسرائیل مدعی است که طبق حقوق بین الملل به صورت عام و حقوق مخاصمات مسلحانه بالاخص، اشخاصی که مستقیما در عملیات مسلحانه شرکت داشتهاند، نمیتوانند مدعی مصونیت از حمله یا حمایت طبق مقررات و مفاد حقوق مخاصمات مسلحانه شوند. و لذا عمل فلسطینیها به اسرائیل حق هرگونه تلاشی را برای حفظ جان افراد بی گناه اسرائیلی را میدهد. سیاست ترور هدفمند اسرائیل انتقاد افکار عمومی جهان و حتی سازمانهای حقوق بشری اسرائیل را به دنبال داشت. یک گروه حقوق بشر در اسرائیل موسوم به کمیته مردمی مبارزه با شکنجه در نامهای به دادستان کل رژیم صهیونیستی هشدار داد: ارتش اسرائیل رسما دستور ترور هدفمند فلسطینیان را صادر کرده است و باید بابت این جنایت تحت پیگرد قانونی قرار گیرد.^[۲۹۲]
در۱۰ آگوست ۲۰۰۱ در تلافی نسبت به یک عملیات انتحاری در بیت المقدس در روز قبل هواپیماهای نظامی اسرائیلی مقر پلیس دولت خودگردان در رامالله واقع در کرانه غربی را موشک باران کرد. گروه حماس مسئولیت بمب گذاری در بیت المقدس را پذیرفت. اسرائیل دفتر سازمان آزادیبخش فلسطین در غرب بیت المقدس را تصرف کرد. چندین روز بعد تانکهای اسرائیلی وارد کرانه غربی و جنین شده و ایستگاه پلیس فلسطین را نابود کردند. این عمل بزرگترین تهاجم اسرائیل به مناطق اشغالی از سال ۱۹۹۴ به بعد میباشد. در پی فشار فزاینده جهانی در محکوم کردن تهاجم اسرائیل به مناطق اشغالی، این عمل مورد انتقاد شدید آمریکا قرار گرفت. انگلستان و آمریکا قویا این عمل اسرائیل را محکوم کردند. با این وجود در اواخر تابستان و اوایل پاییز این سال اسرائیل شهرهای اصلی فلسطین، شامل حریکو، رام الله و قول کارم را در زمان های متناوب اشغال کرد. با وجودی که تنش میان اسرائیل و فلسطین از ۷ اکتبر ۲۰۰۱ با زور مسئول تروریسم اسرائیل توسط فلسطینیها تشدید شده بود، نشانههائی از تمایل طرفین در مورد مذاکره درباره صلح مشاهده میشد. شیمون پرز، وزیر امور خارجه وقت اسرائیل در سخنرانی خود در سازمان ملل متحد در ۱۵ نوامبر ۲۰۰۱ از حمایت اسرائیل از تشکیل یک فلسطین مستقل سخن گفت. پس از حمله تروریستی القاعده به برجهای دوقلو در نیویورک و مقر پنتاگون در واشنگتن دی سی، جرج بوش، رئیس جمهور وقت آمریکا علاقه بیشتری نسبت به شرکت در مذاکرات صلح خاورمیانه از خود نشان داد. این تمایل پاسخی به تقاضای دول عرب هم پیمان آمریکا در مبارزه با تروریسم بود. در دوم اکتبر جورج بوش خط مشی سابق آمریکا در قبال فلسطین را نقض کرده و اعلام کرد که آماده است تا برای تشکیل دولت فلسطینی میانجی گری کند. کالین پاور، وزیر خارجه وقت آمریکا، مسئول طراحی مذاکرات میان مقامات اسرائیلی و فلسطینی شد.^[۲۹۳]
الف: ترور رهبران حماس
یاسر عرفات که شایعه بود، در چند سال آخر عمرش دچار بیماری پارکینسون شده بود، حالش رو به وخامت گذاشت. در نهایت اسرائیل پذیرفت که عرفات به بیمارستانی در پاریس منتقل شود. او در ۱۱ نوامبر ۲۰۰۴ در سن ۷۵ سالگی درگذشت. جسد عرفات از پاریس به مصر انتقال داده شد و پس از انجام تشریفات نظامی، در رام الله در نزدیکی قرارگاه دولت خودگردان به خاک سپرده شد.^[۲۹۴]در دهم ژانویه ۲۰۰۵ محمود عباس (ابومازن) به عنوان رهبر تشکیلات خودگردان انتخاب شد. انتخاب محمود عباس با استقبال مقامات اسرائیلی و آمریکایی روبرو شد. عباس اعلام کرد که فلسطینیها خواستار صلح بوده و علاقمندند تا مذاکره «نقشه راه» در مورد صلح را مجددا شروع کنند.^[۲۹۵]
حماس و جهاد اسلامی به منظور دادن زمان کافی به محمود عباس برای مذاکره در جهت صلح، اعلام آتش بس کرده و به بیش از چهار سال عملیات انتفاضه خاتمه دادند. محمود عباس در مصاحبهای با تلویزیون فلسطین اظهار داشت که اسرائیل باید با اعلام آتش بس حماس و جهاد اسلامی، به ترور هدفمند فعالان فلسطینی خاتمه دهد. او اظهار داشت که به توافق درخشانی با این دو گروه فلسطینی رسیده و اظهار امیدواری کرد که با یک موافقت نامه همگانی به صلح نهائی دست خواهند یافت.^[۲۹۶]
در فوریه ۲۰۰۵ محمود عباس و آریل شارون در نشستی در مصر ملاقات کردند این اولین نشست میان طرفین در بالاترین سطح دیپلماتیک در هفت سال گذشته بود. محمود عباس و شارون موافقت کردند که به کلیه اقدامات خصمانه علیه یکدیگر خاتمه دهند. ضمنا اسرائیل پذیرفت تا نیروهای نظامی خود را از پنج شهر کرانه غربی، جریشو، بیت اللحم، رام الله، تول کارم و کوال لی کولیا بازگرداند. در طی سه هفته بعد، اسرائیل اعلام کرد که در صورتی که فعالان فلسطینی اسلحههای خود را به زمین بگذارند، به دستگیری و ترور هدفمند فعالان فلسطینی خاتمه خواهد داد.^[۲۹۷] هواپیمای اف ۱۵ اسرائیلی منزل مسکونی، شیخ صالح شهاده، یکی از رهبران حماس را بمباران کرد. این عمل موجب کشته شدن شیخ صالح، محافظ، همسر و سه فرزندش به اضافه هفت کودک فلسطینی شد. این حمله شدیدترین حمله اسرائیل به مناطق اشغالی از زمان شروع انتفاضه الاقصی (انتفاضه دوم) بود.^[۲۹۸] به دنبال آن در اگوست ۲۰۰۲ سازمان ملل متحد گزارش مبسوطی را در مورد فلسطین منتشر کرد. این گزارش در مورد جنگ میان فلسطین و اسرائیل در اروگاههای جنین در بهار این سال بود. گزارش ادعای فلسطینیها را در مورد قتل عام فلسطینیها رد کرد ولی هر دو طرف را متهم به مخاطره انداختن غیر نظامیان کرد.^[۲۹۹]
در ۱۹ مارس ۲۰۰۳ عرفات، محمود عباس را به عنوان نخست وزیر دولت خودگردان انتخاب کرد.^[۳۰۰]در ۲۲ مارس ۲۰۰۴ شیخ احمد یاسین بنیانگزار و رهبر جنبش حماس، در یک حمله هوائی اسرائیل به فلسطین در حال خروج از مسجد غزه به همراه هفت نفر دیگر شهید شد. به گفته مقامات فلسطینی شانزده فلسطینی دیگر از جمله دو پسر شیخ احمد یاسین نیز در این حمله مجروح شدند. به گفته مسئولین بیمارستان غزه حال هفت نفر دیگر نیز وخیم گزارش شده است. منابع امنیتی فلسطین به خبر نگار سی ان ان اظهار داشتند که اتومبیل احمد یاسین و همراهانش در زمان خروج از مسجد مورد هفت سه راکت اسرائیلی قرار گرفت.^[۳۰۱] راکتهای اسرائیلی در ۷ آوریل ۲۰۰۴ اتومبیل دکتر عبدالعزیز الرنتیسی، رهبر نظامیان حماس را در غزه مورد جمله قرار دادند. در این حمله عبدالعزیز الرنتیسی و دو فلسطینی دیگر کشته شدند. چندین رهگذر غیر نظامی نیز در این حادثه به سختی مجروح شدند.^[۳۰۲]و این نوع حملات تروریستی اسرائیل علیه رهبران فلسطین هنوز ادامه دارد.
ب: عملیات سپر دفاعی شارون علیه فلسطین
در اواخر مارس ۲۰۰۲ طرح صلح عربستان سعودی موجب نشستی در بیروت با شرکت آمریکائیها، اروپائیها و نمایندگان سازمان ملل متحد (در جهت اجرای قطعنامه ۱۳۹۷) و اتحادیه عرب شد. شارون به طور موقت از این نشست صلح کنار گذاشته شد.

Error

 

۸۸

 

۳۹/۱

 

۰۵/۰

 

۷۹/۰

 

۲۱/۰

 

 

 

GCA/SCA

 

 

 

۵۳/۱**

 

۸۵/۲^**

 

۲۶/۲**

 

۶۶/۰**

 

 

 

تعداد روز تا متوسط گلدهی
نتایج تجزیه واریانس نشان داد که اثر ترکیب پذیری عمومی(GCA) و خصوصی (SCA )درهر دو سطح آماری ۵/۰ و ۱ درصد معنی دار است،بنابراین هر دونوع اثرات افزایشی و غیر افزایشی در کنترل این صفت نقش دارند.نسبت GCA/SCA ( جدول۴-۱) برای این صفت معنی دار است که نشان از موثر بودن اثرات افزایشی در کنترل این صفت دارد.

(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

متوسط درجه غالبیت ۲۰/۱ جدول (۳-۴) می باشد که وجود اثرات غالبیت را تایید می کند. همچنین نمودار Wr در قسمت بالای منحنی بوسیله خط رگرسیونی قطع شده است که نشان از وجودسهم بیشتر اثرات افزایشی در کنترل این صفت دارد.
با توجه به مقادیر GCA لاینهای P₁₀ و P₇ به ترتیب بیشترین تاثیر را در افزایش و کاهش تعداد روز تا متوسط گلدهی داشتند (جدول۴-۲).والد P₁₀در تعداد روز تا شروع گلدهی نیز بیشترین تاثیر را در افزایش این صفت داشت که نشان از تاثیر بیشتر این والد در انتقال این صفت می باشد.تلاقی هایP₉*P₃و P₃*P₇ به ترتیب بیشترین و کمترین تعداد روز تا متوسط گلدهی را دارند.بنا براین از هیبریدهای حاصل از تلاقی P₃*P₇ نیز می توان برای اصلاح صفت زود رسی استفاده کرد.
میانگین کل هیبرید ها و والدین به ترتیب ۶۳/۷۲ و۸۰/۷۳می باشدجدول (۴-۳) که نشان دهنده ۱۱% هتروزیس کل می باشد. بیشترین میزان هتروزیس نسبت به والد برتر برای صفت تعداد روز تا متوسط گلدهی در تلاقی P₃*P₉ و کمترین مقدار آن در تلاقی P₇*P₁₀ مشاهده شد.
با توجه به نحوه پراکنش والدین در اطراف مبدا مختصات (شکل ۴-۲ )می توان گفت که والد P₃ دارای بیشترین ژنهای مغلوب در کنترل این صفت می باشد و والد ین P₅ و P₇بیشترین ژنهای غالب برای کنترل این صفت را دارند ووالدین P₉و P₁₀حالت حد واسط این دو را دارند.
شکل ‏۴–۲: خط رگرسیون Wr-Vr برای صفات تعداد روز تا متوسط گلدهی. Wr=aVr+b،Wr(کواریانس نتاج –والد) ،Vr (واریانس والدین )، نقاط ژنوتیپ های P₁تا P₁₀می باشند.
تعداد روز تا پایان گلدهی
نتایج تجزیه واریانس نشان داد که اثر ترکیب پذیری عمومی(GCA) و خصوصی (SCA )در هر دو سطح آماری۵/۰ و۱ درصد معنی دار است که نشان از نقش توام اثرات افزایشی و غیر افزایشی در کنترل این صفت دارد.با توجه به این که نسبت GCA/SCA برای این صفت معنی دارا ست اثرات افزایشی در کنترل این صفت تاثیر دارند. متوسط درجه غالبیت ۵۵/۱ (جدول ۴-۳) وبا توجه به اینکه خط رگرسیونی نمودار Wr را در قسمت زیر منحنی در قسمت منفی قطع کرده است حاکی از آن است این صفت تحت کنترل اثرات فوق غالبیت قرار دارد.مقادیر GCA نشان داد لاینهای P₄ و P₇ به ترتیب بیشترین تاثیر را در افزایش و کاهش تعداد روز تا پایان گلدهی داشتند (جدول ۴-۲). نتایج SCA حاکی از این بود که تلاقی هایP₁₀*P₆و P₂*P₁₀ به ترتیب بیشترین و کمترین تعداد روز تاپایان گلدهی را دارند.بنابراین هیبرید های حاصل از تلاقی P₂*P₁₀ زود تر از تمامی هیبرید ها دوره گلدهی خود را به پایان می رسانند و از آنها می توان در پروژهای اصلاحی برای انتقال این صفت استفاده کرد.
میانگین کل هیبرید ها و والدین به ترتیب ۴۶/۸۱ و۶۰/۸۳ می باشد (جدول ۴-۳) که نشان دهنده ۲۱% هتروزیس کل می باشد. بیشترین میزان هتروزیس نسبت به والد برتر در تلاقی P₄*P₈ و کمترین مقدار آن در تلاقی P₂*P₁₀مشاهده شد.علاوه برآن والد P₆دارای بیشترین آللهای مغلوب و والد P₅ دارای بیشترین آلل ها غالبمی باشد.
شکل‏۴–۳:خطرگرسیون Wr-Vr برای صفت تعداد روز تا پایان گلدهی . Wr=aVr+b،Wr(کواریانس نتاج –والد) ،Vr (واریانس والدین )، نقاط ژنوتیپ های P₁تا P₁₀ می باشند.
جدول ‏۴–۲: مقادیر ترکیب پذیری عمومی لاین های اینبرد گلرنگ برای برخی صفات مورد بررسی با بهره گرفتن از تلاقی دای آلل.

 

 

والدین

 

تعداد روز تا شروع گلدهی
شروع

 

تعداد روز تا متوسط گلدهی

 

تعداد روز تا پایان گلدهی

 

ارتفاع تا اولین شاخه فرعی

 

تعداد شاخه فرعی

 

 

 

P1

 

۱-

 

۱۴/۰-

 

۲۱/۰

 

۶۹/۰